Wywiad dla Music Week

Prasa oraz kalendarze, książki, pocztówki, specjalne wydania itp.

Moderator: Moderatorzy

kingus

Wywiad dla Music Week

Postautor: kingus » 09:20, czw, 31.sie 2006

Robbie: "I'm competitive. I want to win"



30 August 2006

In an exclusive interview to set up his new album, Rudebox, Robbie Williams talks to Music Week about the process behind the creation of the ninth album of his solo career.



We also spoke to Robbie about the writing process, his future in the business and perceptions of the UK’s biggest music star. By Stuart Clarke

Music Week: It sounds like you were really enjoying yourself on the new record. How did the album come about?

Robbie Williams: To be honest with you I made it by mistake. I was recording the last album and, while Stephen Duffy was doing over-dubs, I started fannying about on an Apple Mac. It was just me and Jerry [Meehan], who is my bass player, and we sort of share the same sense of humour.
At the time I was really into a song by Mitchell Brothers called Routine Check. I played it to death and I said to Jerry, for a laugh, ‘We should do a song like this.’ So we made a song called Dickhead, which is a hidden track on the album. Then I did a song called The Eighties, which is autobiographical rap territory, whatever you call it, and we followed that up with The Nineties.
I’d already had in my head that I wanted to cover Lovelight [Lewis Taylor] at some point and King Of The Bongo [Manu Chao] and within a week I had seven songs together. I thought, ‘Seven songs is nearly an album, you know.’
Following that I got together with Mark Ronson and William Orbit and, before we knew it, I’d actually found myself. It started off as a sort of hobby and a busman’s holiday, and then I went ‘Oh fucking hell this is me. This is what I’ve been trying to make for eight albums.’

Typically, do you enter the studio with a vision of the type of album you want to make or was the process this time unusual?
Well, yeah. I sort of had a moment of clarity [making this album]. I was in the studio with Kelvin [Andrews] and Danny [Spencer] listening back to Rudebox and I had this internal dialogue that went, ‘Oh yeah, do songs like the ones you like!’ It was one of those ‘Doh!’ moments, because I’m 11 years into a solo project. I tried to make Rudebox and wrote Rock DJ by mistake. This has taken a long time, but I think it’s all to do with confidence, being in my thirties and pleasing myself.

It does sound like the process was quite effortless this time around.
Yeah, with a lot of the other albums I suppose I’ve been trying to please a lot of people that are unpleasable. Now, I’m 32, and I’ve just gone, ‘Oh fuck yeah, this is me.’ I grew up listening to the Top 40, I taped it. And, one Christmas, Caravan Of Love by the Housemartins really took my interest and I’ve been trying to make these [sorts of] records ever since. Songs that, for want of a better expression, give a 14- or 15-year-old pleasure over Christmas.

How did you get involved with Mark Ronson?
Mark Ronson is somebody I met years ago. I had a meeting with him and his manager and Mark was interested in working with me and he’s always been in my mind as somebody to work with. Obviously, making a record like Escapology or Intensive Care, it’s not like a Mark Ronson kinda deal. This time, the moment I realised that I was getting an album together it was like ‘Now I can use Mark Ronson, that’d be fucking brilliant.’ He’s very friendly, is incredibly knowledgeable, multi-multi-multi-talented, and his got a hip-hop past. And that’s great for me. Plus he doesn’t mind working with Robbie Williams.



Working with him, was it a different experience for you?
It was just exciting to be in New York with somebody who’s got his finger on the pulse, who has the same sort of heroes and sensibilities that I have, and someone who can give me a hip-hop track – Good Doctor is a hip-hop track, and I’m on it! It was very exciting because I’ve always been a massive fan of hip-hop and I’ve always been a massive fan of rap and I’ve sold enough albums to do what I want now. For me, it’s like… I captained England against the Rest Of The World side at Old Trafford, that’s a box ticked; I’m on a hip-hop track, that’s another box ticked. I’m in a very fortunate position now where I get to live out all of my fantasies.

So what’s the next box?
Well, the next album’s on its way and it’s a return to acid house!

I presume the collaborations with Mark Ronson led to Lily Allen’s involvement. Were you with her in the studio with her much?
No I wasn’t. When Mark was recording the backing vocal I was in the studio with the Pet Shop Boys and William Orbit, so Lily came in while I was away. But I did meet up with her and spent an afternoon with her and just had a chat. She was fucking lovely. I think she’s great for pop music.

Do you see any of yourself in her?
She’s obviously got a good sense of humour, she’s obviously got something to say, she makes great songs and she’s interesting. When I was 21, they’d ask me how I was going to celebrate, and I’d say ‘Well I’m going to have a big bag of gak.’ And I’d think that was incredibly funny, and so does she, so that’s where the similarities are.

What was the most challenging part of the new album?
I think it was writing the lyrics for Keep On that I did with Stephen Duffy. It’s like nonsensical rubbish, but it is difficult to write nonsensical rubbish.

Lyrically, you’ve always tended to take a fairly direct approach with your subject matter. Does this side of the songwriting process come fairly easily to you?
Well, being in Take That was more of a blessing than a curse, because I’d already sold my soul to Santa, when I was 16. Coming out of Take That, I can hardly turn around and say, ‘Well now I’m going to be Radiohead.’ I don’t have to fit in lyrically or musically, I don’t have to have the same indie rulebook that my peers have. It’s difficult, because everybody seems to live by a set of rules, and I haven’t read the book. You know what I mean? Being in Take That has afforded me the opportunity to go, ‘Right, I can say and do what I want.’ And I’m never going to be Radiohead or Muse or whoever; I’m Robbie Williams.

What is your approach to writing lyrics? Do you have a structure?
I do it line by line – as you do [laughs]. With a song like The Nineties, nothing came off the top of my head. It’ll be a case of grabbing the Apple Mac and going, ‘Right, I’ve got this line, put one rhyme into another’, and I’d sort of get egged on and spurred on by Jerry [Meehan] and we’d both be giggling at what we can and can’t say. You know, ‘Take a Stanley knife and go and play with someone’s eyes’ [The Nineties], is pretty hardcore, but I think that’s funny. We fucking giggled all night.

The 90s deals with your time in Take That. Was it a hard song to write?
Not really. It was just a case of, ‘We wrote The 80s, so we need to write The 90s now.’ To be honest, it wasn’t difficult, hard or soul searching in any way. It was just very exciting and very entertaining.

What is your ultimate ambition?
I’m ultra competitive. I want to win. My aim is pure, my aim is true, I set out to make really fucking big songs with good lyrics and melodies. Now whether I achieve that is in the eye of the beholder, but when I’m writing, there’s a whole group of people that fucking hate me and I’m like ‘Right, I want them!’ It’s a battle that unfortunately I don’t think I can win, but it’s not through any desperate need to be loved, it’s through a desperate need to win. I’m brought up on facts and figures and, for me, I try and sing from my heart and then win the race. There’s some people that I’m trying to compete with and compete against who are in a different track and field event than I’m in.

How do you think you are perceived?
I’m well aware of the many different things people perceive me as. To some people - the six million people that keep buying the records - to a huge majority of them, I’m the best fucking thing out there.
Then there’s a whole group of people who think I am what is bad about the recording industry; people who think that I am a fucking joke, that I am some end-of-the-pier entertainer, which I am. I was brought up on holiday camps. My father is a cabaret artist – in the Eighties I saw shed-loads of cabaret, it’s where I grew up, that’s where I learnt my craft, so that’s what I am.
Now some people like to pretend that they never went to Blackpool on holiday, and some people like to pretend that they never spent a week in their caravan in Great Yarmouth, you know. I fucking did, I’m a bluecoat. If I wasn’t doing this, I’d be an entertainment manager in Carnarvon Bay, if I hadn’t written Angels.
Some people will look at that and go ‘Well, that’s un-credible and shit, and it comes from a naff place.’ Yeah, we do! That’s fucking Britain! That’s where we come from.
We didn’t all come out the womb and put a parka on, and Wallabies and say, ‘Listen, I’m 18 months old, but what I’d really like to do is ride a scooter.’ We didn’t do that. We all went on holiday to fucking holiday camps. That’s where I come from and, as I say, I’m not Thom Yorke. Don’t know where he went on holiday [laughs], he probably went to museums and burlesque theatre or something. But I went to fucking Tenby!

There are five covers on the album, including the second single Lovelight by Lewis Taylor. How did you come across the track?
I found it on a Tom Middleton compilation. I was sat there for ages with that song. I nearly sent a letter over to Justin Timberlake and said, ‘Have a listen to this song, you have got to do it.’ I’m glad I hadn’t now, because I’ve shot the video for it, but it’s just huge. I think it will be as big, if not bigger than Angels.

A cover of the My Robot Friend track We Are The Pet Shop Boys sees you collaborating with the Pet Shop Boys. How did that come about?
I’ve always had it in my mind that I wanted to make an album of covers of covers. You know, I want to make a cover version of a cover version and We Are The Pet Shop Boys fitted perfectly into that.

With the Pet Shop Boys, you’ve been a fan first and foremost. Was it hard then going into the studio to record with them?
For me, I don’t get on with a lot of people. I don’t find it easy to socialise. I’ve got my group of friends and I’m happy with them, but the rest of the world I don’t really know, and feel kind of shy around. What was great for me was getting in with my heroes and having a laugh with them and feeling really comfortable. And on top of that we created some great music. But first and foremost it was like ‘I’m with Neil and Chris and I’m making them laugh, and they make me laugh, it’s great’.

You also cover a Stephen Duffy track.
Kiss Me is paying homage to Stephen Duffy. He’s quite funny about that song, because I think that’s his Take That moment and he’s equally cursed and blessed to have written it. I sat down and had a listen to all the Take That songs recently and fucking loved them. And there’s part of me that’s doing this cover to take the piss out of Steve, but also to show Steve what a great song it is.

Do you still enjoy the touring?
To be honest with you, I’m a weird artist. I’m an artist that prefers doing promotion to touring. I would rather sit all day being interviewed and then go and sing a couple of songs on a TV show in Mexico, or Chile or Argentina, than I would do getting up in front of 80,000 people.
I’m not very big on commitment and, with the people buying a ticket, I’ve committed to them that I’m going to be there and give them two hours’ worth of a great show. When really, I can get my ego topped up by going and singing my single to a backing track on some TV show somewhere in France or Chile or wherever. The thing about this tour is, it’s not giving me a nervous breakdown, so there’s a plus.

How do you feel about mobile phone video footage of your shows ending up on YouTube 20 minutes after the concert finishes?
To be honest with you, because I’m so excited about this album and so excited about Rudebox being the single, I come offstage and I go and have a look at YouTube and see what people are saying about the record. I love YouTube, I like all those viral things. You get some great ideas on there. Somebody’s done a – I think the youngsters call it – mash-up of SexyBack and Rudebox; now that’s fucking brilliant. I wanna do that. So people come up with an awful lot of ideas that I can actually use. I’m a big fan of people feeling as though they’re part of it.

Have you ever considered an involvement in the other side of the business?
God no, that sounds like work. I didn’t get into showbusiness to work.

stuart@musicweek.com
© Music Week


ślicznie prosze o tłumaczenie :D ;*

Awatar użytkownika
Kaska
Robviously Robsessed
Robviously Robsessed
Posty: 895
Rejestracja: 03:32, śr, 04.sty 2006
Lokalizacja: Gliwice

Postautor: Kaska » 02:05, ndz, 03.wrz 2006

Nie było mnie dwa dni i chyba czekaliście na mnie ;)
Proszę bardzo :D

Część I

Robbie: „Jestem ambitny. Chcę wygrać”

30 sierpnia 2006

W ekskluzywnym wywiadzie o wypuszczanym teraz nowym albumie, Rudebox(???-przyp. Tłum.), Robbie Williams rozmawia z Music Week o procesie tworzenia 9 albumu w swojej karierze solowej.

Rozmawialiśmy również z Robbiem o pisaniu piosenek, jego przyszłości w branży i o szansach na zostanie największą gwiazdą muzyki w UK.

Music Week: na płycie brzmisz jakbyś naprawdę dobrze się bawił podczas nagrywania tego albumu. Jak zrodził się pomysł na płytę?
RW: Tak szczerze to wymyśliłem go przez pomyłkę. Nagrywałem IC i w momencie, kiedy Stephen Duffy zajmował się oprawą muzyczną kawałków, zacząłem się wygłupiać na Apple Macu (komputerze – przyp.tłum.dla mniej zorientowanych ;) ). Byliśmy tylko my, ja i Jerry (Meehan), który jest moim basistą. Mamy podobne poczucie humoru.
W tamtym czasie byłem pod ogromnym wpływem piosenki Mitchell Brothers „Routine Check”. Puszczałem ja na okrągło i powiedziałem żartem do Jerrego „Powinniśmy nagrać podobną piosenkę”. Więc stworzyliśmy piosenkę „Dickhead”, która jest hidden track na krążku. Potem stworzyliśmy piosenkę „The 80s”, która jest autobiograficznym tekstem podchodzącym pod rap, czy jak tam chcecie to nazwać, i podążyliśmy dalej aż do „The 90s”.
Wcześniej chodziło mi już po głowie, żeby nagrać cover „Lovelight” (Lewis Taylor) i „King Of The Bongo” (Manu Chao) i wciągu tygodnia miałem już 7 piosenek. Pomyślałem:”7 piosenek to prawie cały album, wiesz”.
Podążając za ciosem spotkałem się z Markiem Ronsonem i Williamem Orbitem i, zanim się zorientowaliśmy, odnalazłem w tej płycie siebie. Zacząłem to jako hobby i zajęcie dodatkowe i wtedy zrozumiałem:”Cholera to jestem ja. To jest to co próbowałem stworzyć przez 8 albumów”.

Music Week: czy tak jak zwykle wszedłeś do studia z gotowym pomysłem na to jakiego rodzaju album to ma być czy tym razem było to coś innego?
RW: Cóż...tak...miałem momenty podczas tworzenia albumu kiedy dokładnie wiedziałem czego chcę. Byłem w studio z Kevinem (Andrews) i Dannym (Spencerem) słuchaliśmy ścieżki do Rudebox i pomyślałem:”Zrób taką piosenkę jakich lubisz słuchać”. To był jeden z TYCH momentów, ponieważ mam za sobą 11 lat solowych projektów. Zrobiłem Rudebox i napisałem Rock DJ przez pomyłkę. Zajęło mi to dużo czasu, ale myślę, że zrobiłem ten album z pełną świadomością, będąc po trzydziestce i czerpiąc z tego przyjemność.

Music Week: To brzmi tak, jakby proces tworzenia płyty był łatwy i przyjemny przez cały czas.
RW: Taak, przez większość moich albumów starałem się zadowolic mnóstwo ludzi, którzy wciąz są niezadowoleni. Teraz mam 32 lata i właśnie z tym skończyłem, „cholera, tak to ja”. Dorastałem słuchając Top40, nagrywałem to. I kiedyś, w Boże Narodzenie, Caravan Of Love zespołu Housemartins przykuła moją uwagę i od tego czasu próbuję stworzyć taką właśnie płytę. Piosenki, które żądając(wymagając) większej ekspresji, dają 14 lub 15-latkowi przyjemność podczas świąt.

Music Week: jak udało ci się zaangażowac w projekt Marka Ronsona?
RW: Mark to facet, którego spotkałem wiele lat temu. Miałem spotkanie z nim i jego managerem i Mark zainteresował się pracą ze mną. Zawsze był w mojej głowie jako ktoś z kim chciałbym pracować. Oczywiście, gdy tworzy sie takie płyty jak Escapology lub IC, nie można współpracowac z kimś takim jak Mark Ronson. Teraz, kiedy zrozumiałem, że stworzymy razem album, pomyślałem „teraz mogę wykorzystać Marka Ronsona i to jest cholernie wspaniałe”. Ten facet jest bardzo przyjacielski, ma niesamowitą wiedzę, jest ogromnie, ogromnie, ogromnie utalentowany i ma hip-hopową przeszłość. I to jest cudowne. Dodatkowo, nie ma nic przeciwko pracy z Robbiem Williamsem.

Music Week: praca z nim była dla ciebie zupełnie nowym doświadczeniem?
RW: to było po prostu ekscytujące. Bycie w NY z kimś, kto trzyma rękę na pulsie, z kimś kto ma tych samych idoli i ten sam poziom wrażliwości jaki ja mam i kimś, kto dał mi hip-hopowe ścieżki – Good Doctor to piosenka hip-hopowa, i ja w to wszedłem! Byłem bardzo podekscytowany ponieważ zawsze byłem ogromnym fanem hip-hopu i ponieważ zawsze byłem wielkim fanem rapu i do tego sprzedałem wystarczającą ilość albumów, by teraz robic to na co ma ochotę. To dla mnie jak... bycie kapitanem w drużynie Anglii przeciwko Reszcie Świata na Old Trafford, jak los na loterii. Nagrałem piosenkę hip-hop to kolejny los na loterii. I jestem w tak szczęśliwym położeniu, że mogę pozwolić żyć moim fantazjom.

Music Week: więc co będzie dalej?
RW: cóż...następny album w drodze a na nim powrót do ostrego house!

Music Week: przypuszczam, że to właśnie praca z Markiem doprowadziła cię do Lily Allen i jej zaangażowania w płytę. Czy spędziłeś z nią w studio dużo czasu?
RW: Nie. Gdy Mark nagrywał chórki byłem w innym studio z Pet Shop Boys i Williamem Orbitem, tak więc Lily zjawiła się akurat wtedy, kiedy mnie tam nie było. Ale spotkałem sie z nią i spędziliśmy razem popołudnie i po prostu rozmawialiśmy. Jest cholernie cudowna i świetnie pasuje do muzyki pop.

Music Week: zobaczyłeś w niej siebie?
RW: oczywiście ma wielkie poczucie humoru, ma oczywiście coś do powiedzenia, tworzy świetne piosenki i jest bardzo interesująca. Kiedy miałem 21 lat pytano mnie jak mam zamiar świętować swój sukces, odpowiadałem „cóż, mam zamiar kupić sobie cały wór koki”. I sądziłem, że brzmi to niesamowicie zabawnie i ona też tak sądzi. Takie jest między nami podobieństwo.

Music Week: jaka część albumu była dla ciebie największym wyzwaniem?
RW: kiedy pisałem słowa do Keep On, którą stworzyłem ze Stephenem Duffym. Ta piosenka to kompletny stek bzdur ale ciężko jest napisać kompletny stek bzdur.

KONIEC CZĘŚCI PIERWSZEJ. RESZTĘ WRZUCĘ WIECZORKIEM (jestem w pracy na nocce ;) ).
Oh Lord! Make me pure... but not yet :)
Cass

Obrazek

Awatar użytkownika
Truman
Robviously Robsessed
Robviously Robsessed
Posty: 556
Rejestracja: 13:44, sob, 14.sty 2006
Lokalizacja: Seaheaven Island
Kontaktowanie:

Postautor: Truman » 09:27, ndz, 03.wrz 2006

Kaśka brawo :D Ciekawe ile zajęło ci tłumaczenie tego tekstu.
Jak zwykle Robbie oszukuje nas fanów (chyba) - może się mylę. Ale jak to stworzył Rudebox a napisał Rock DJ - znaczy pomysł ten już był od dawna? Stepphen Duffy maczał w tym palce. To by wyjaśniało skąd nagle się pojawiło Rudebox (i cały album) mimo Trasy Koncertowej. Wyjaśnia się także to, że gdyby nie Rudebox i tamte chwile na "zmianę" (Bo Robie wówczas chciał zmienić styl) To by teraz nie byłoby Rudeboxa.
HomeComing

Awatar użytkownika
Geffarda
Robviously Robsessed
Robviously Robsessed
Posty: 979
Rejestracja: 14:22, sob, 04.lut 2006
Lokalizacja: Whitestok
Kontaktowanie:

Postautor: Geffarda » 10:29, ndz, 03.wrz 2006

Kaśka pisze:




Music Week: więc co będzie dalej?
RW: cóż...następny album w drodze a na nim powrót do ostrego house!


No czyli kolejny albumik sie szykuje :lol2:
P.S. moze ktoś mi podac przykład jakiejś piosenki w stylu house bo jestem antytalencie w odróżnianiu gatunków muzycznyh i nie moge pokojarzyć :oops:
Obrazek

Awatar użytkownika
Andulka
Robviously Robsessed
Robviously Robsessed
Posty: 1489
Rejestracja: 22:01, śr, 07.gru 2005
Lokalizacja: Niemcy
Kontaktowanie:

Postautor: Andulka » 10:42, ndz, 03.wrz 2006

Dzieki za tlumaczenie...czekamy na ciag dalszy :lol: .

Awatar użytkownika
ammanda
Robviously Robsessed
Robviously Robsessed
Posty: 1136
Rejestracja: 15:08, sob, 02.kwie 2005
Lokalizacja: Gliwice/Wrocław
Kontaktowanie:

Postautor: ammanda » 10:52, ndz, 03.wrz 2006

Geffarda pisze:
Kaśka pisze:




Music Week: więc co będzie dalej?
RW: cóż...następny album w drodze a na nim powrót do ostrego house!


No czyli kolejny albumik sie szykuje :lol2:
P.S. moze ktoś mi podac przykład jakiejś piosenki w stylu house bo jestem antytalencie w odróżnianiu gatunków muzycznyh i nie moge pokojarzyć :oops:

Geffarda też zwróciłam szczególną uwagę na to zdanie...co do House...obawiam się, że będę musiała polubić kolejny gatunek muzyczny, którego do tej pory nie lubiłam...ale przykładu Ci nie podam, bo nie znam;))
Obrazek
19.07.2006 - Budapest - My First Rob's
Concert - The best day of my life

Awatar użytkownika
Kaska
Robviously Robsessed
Robviously Robsessed
Posty: 895
Rejestracja: 03:32, śr, 04.sty 2006
Lokalizacja: Gliwice

Postautor: Kaska » 00:59, pn, 04.wrz 2006

ammanda pisze:
Geffarda pisze:
Kaśka pisze:




Music Week: więc co będzie dalej?
RW: cóż...następny album w drodze a na nim powrót do ostrego house!


No czyli kolejny albumik sie szykuje :lol2:
P.S. moze ktoś mi podac przykład jakiejś piosenki w stylu house bo jestem antytalencie w odróżnianiu gatunków muzycznyh i nie moge pokojarzyć :oops:

Geffarda też zwróciłam szczególną uwagę na to zdanie...co do House...obawiam się, że będę musiała polubić kolejny gatunek muzyczny, którego do tej pory nie lubiłam...ale przykładu Ci nie podam, bo nie znam;))


A mnie się wydaje, że to tylko żart :D Chociaż z Robem to nigdy nic nie wiadomo ;)

Truman te pól tekstu zajęło mi około godziny...może troszkę więcej...

Część II

Music Week: pisząc piosenki zawsze starasz się przedstawić to o czym piszesz w sposób prawdziwy i bez przerysowań. Czy ten etap pisania piosenek łatwo ci przychodzi?
RW: cóż...to, że byłem w TT było bardziej błogosławieństwem niż przekleństwem, ponieważ już wcześniej zaprzedałem swoją duszę, miałem wtedy 16 lat. Gdy opuściłem TT mogłem jedynie powiedzieć „teraz mam zamiar być drugim Radiohead” (zespół http://pl.wikipedia.org/wiki/Radiohead -przyp.tłum.) Nie muszę tekściarsko lub muzycznie dopasowywać się do kogokolwiek, przestrzegać tych idiotycznych reguł, którymi kierują się moi rówieśnicy. To trudne ponieważ wszyscy wydają się zadowoleni z życia według tych zasad, a ja nawet ich nie przeczytałem. Wiesz, co mam na myśli? Bycie w TT dało mi możliwość odejścia „tak, teraz mogę mówić i robić to na co mam ochotę”. I nigdy nie będę drugim Radiohead ani Muse czy czymkolwiek innym, jestem Robbiem Williamsem.

Music Week: jaki jest twój system pisania tekstów? Masz na to jakiś schemat?
RW: Robię to linijka po linijce – tak jak ty (śmiech). Piosenki takie jak The 90s nie rodzą się w moim umyśle, nie jest to przemyślany tekst. To wynik zabawy z Apple Mac'iem i zasadą „ok. Mam tą linijkę, teraz ułóżmy rym do następnej” wiele pomysłów zrodziło się dzięki wsparciu i mobilizacji Jerrego (Meehana) i obaj mieliśmy wiele zabawy zastanawiając się nad tym co możemy a czego nie możemy powiedzieć. Wiesz, na przykład „weż nóż Stanleya, idź i pobaw się czyimiś oczami” (The 90s), troszkę hardkorowe ale, uważam, zabawne. Kurcze, rechotaliśmy z tego całą noc.

Music Week: The 90s rozprawia się z czasem jaki spędziłeś w TT. Czy było ciężko ją napisać?
RW: Niespecjalnie. Była kolejnym etapem. „Napisaliśmy The 80s więc teraz trzeba napisać The 90s” Szczerze, nie było ani trudno, ani ciężko, ani w żaden sposób nie poszukiwałem w niej swojej duszy. Pisanie tej piosenki było ekscytujące i dobrze się przy tym bawiłem.

Music Week: jakie zadanie postawiłeś przed sobą?
RW: jestem ogromnie ambitny. Chcę wygrywać. Moje zamiary są sprecyzowane, moje zamiary są szczere, jestem gotowy robić cholernie dobre piosenki z dobrym tekstem i świetną muzyką. Teraz to, co osiągnę zależy od odbiorców. Ale kiedy zaczynam pisać piosenkę , jest cała grupa ludzi, która cholernie mnie nienawidzi i wtedy rodzi się we mnie „dobra, jeszcze im pokażę!”. To bitwa, którą prawdopodobnie,niestety, przegram, ale nie jest to spowodowane tym, że desperacko chcę być kochany ale tym,że desperacko chcę wygrywać. Wychowałem się na faktach i mitach i ,dla siebie samego, staram się śpiewać prosto z serca i dzięki temu wygrać wyścig. Jest kilka osób, z którymi staram się współzawodniczyć i kilka z którymi staram się konkurować, które działają na innym polu muzycznym niż ja.

Music Week: jak myślisz jak jesteś postrzegany przez innych?
RW: bardzo się obawiam tego jak i na jak wiele sposobów ludzie mnie postrzegają. Dla niektórych- tych 6 milionów, które wciąż kupuje płyty- dla ogromnej większości jestem najlepszy na świecie. Ale jest też grupa ludzi, dla których jestem wszystkim tym co złe w przemyśle płytowym. Ludzie ci myślą, że jestem piep*** żartem i pożałowania godnym artystą, którym rzeczywiście jestem. Wychowałem się w ośrodkach wczasowych, mój ojciec jest artystą kabaretowym – w The 80s rzuciłem nowe światło na kabaret, na to miejsce, w którym dorastałem, tam gdzie nauczyłem się tego, czym teraz się zajmuję, więc to jest to czym jestem.
Niektórzy wolą udawać, ze nigdy nie byli w Blackpool na wakacjach, a niektórzy lubią udawać, że nigdy nie spędzili wakacji w przyczepie kempingowej, sam wiesz. A ja ,kurcze, to właśnie robiłem. Gdybym nie robił tego co robię, byłbym kierownikiem do spraw rozrywki w Carnarvon Bay, gdybym nie napisał Angels...
Niektórzy spojrzą na to i powiedzą „cóż...to jest stek niesamowitych bzdur wyssanych z palca”. Tak, taka jest prawda. To jest cholerna Brytania! To kraj, z którego pochodzimy.
Żadne z nas nie wyszło z łona matki, nie założyło kurtki i przy najbliższej okazji nie powiedziało:”słuchaj mam już skończone 18 miesięcy i jedyne czego naprawdę pragnę to pojeździć na skuterze”. Nie robiliśmy tego. Wszyscy jeździliśmy na kempingi. Tak jest tam, skąd pochodzę i, tak jak już powiedziałem, nie jestem Thomem Yorkiem (wokalista Radiohead – przyp.tłum.). Nie wiem gdzie on spędzał wakacje (śmiech), pewnie zwiedzał muzea i namiastki teatrów albo coś. Ale ja jeździłem do piep*** Tenby!

Music Week: na płycie jest 5 coverów razem z singlem Lovelight Lewisa Taylora. Jak trafiłeś na ten utwór?
RW: znalazłem go na płycie Toma Middletona. Zastanawiałem się nad tą pisenką przez lata. Już prawie napisałem do Justina Timberlake'a „posłuchaj tej piosenki. Musisz ją zaśpiewać”. Cieszę się, że tego nie zrobiłem. Zaryzykowałem, ale to jest naprawdę coś. Myślę, że będzie tak wielka jeśli nie większa od Angels.

Music Week: cover My Robot Friend piosenka We Are The Pet Shop Boys wskazuje na to, że współpracujesz z Pet Shop Boys. Jak do tego doszło?
RW: Zawsze chciałem zrobić album coverów coverów. Rozumiesz, chciałem zrobić wersję coveru wersji coveru a We Are The Pet Shop Boys doskonale się do tego nadawał.

Music Week: jeżeli chodzi o PSB to przede wszystkim jesteś ich wielkim fanem. Czy trudno było wejść do studia i nagrywać z nimi?
RW: jeśli chodzi o mnie, to nie jestem łatwy we współżyciu i ciężko dogaduję się z większością ludzi. Nie lubię poznawać nowych ludzi i udzielać się towarzysko. Mam grupę zaufanych przyjaciół i jestem z nimi szczęśliwy, ale w stosunku do reszty świata, której nie znam, jestem nieśmiały. Niesamowitą dla mnie rzeczą było to, że mogę spotkać się z moimi bohaterami, śmiać sie z nimi i czuć sie z nimi naprawdę świetnie. I dzięki temu stworzyliśmy naprawdę świetną muzykę. Ale najważniejszą rzeczą było to, że jestem z Neilem i Chrisem, rozśmieszam ich a oni rozśmieszają mnie, to cudowne.

Music Week: nagrałeś również cover utworu Stephena Duffy.
RW: Kiss Me to hołd złożony Stephenowi. Myślę, że jest rozbawiony tym pomysłem, ponieważ ta piosenka jest z czasów jego własnego Take That i w równym stopniu przeklina jak i błogosławi to, że ją napisał. Usiadłem i zacząłem słuchać tych jego „take that'owskich” piosenek i, cholera, pokochałem je. Pewna część mnie nagrała tą piosenkę, żeby trochę ponabijać się ze Steve'a ale również pokazać mu jaka to świetna piosenka.

Music Week: wciąż trasa koncertowa sprawia ci przyjemność?
RW: tak szczerze, to jestem dziwnym artystą. Jestem artystą, który woli promowanie płyty od trasy koncertowej. Wolałbym siedzieć cały dzień i udzielać wywiadów a potem zaśpiewać kilka piosenek w TV w Maksyku, Argentynie czy Chile niż stać na scenie przed 80.000 ludzi.
Nie jestem dobry w dotrzymywaniu zobowiązań ,a tym ludziom, którzy kupili bilety, zobowiązałem się, że będę tam i dam im dwugodzinne, warte wydanych pieniędzy, show. A ja naprawdę mogę utemperować własne ego śpiewając moje piosenki jako podkład do jakiegoś programu telewizyjnego we Francji czy Chile czy gdziekolwiek. Jeżeli chodzi o tą trasę, to nie mam jeszcze przez nią załamania nerwowego, a to już jest plus.

Music Week: co sądzisz o filmikach video z twoich występów, kręconych telefonami komórkowymi i pojawiających się na takich stronach jak YouTube 20 minut po koncercie?
RW: tak naprawdę, ponieważ jestem podekscytowany płytą i tak podekscytowany tym, że Rudebox wychodzi jako singiel, że zaraz po koncercie wchodzę na strony YouTube i oglądam to, co ludzie myślą na temat płyty. Kocham YouTube, lubię te wszystkie pirackie rzeczy. Można stamtąd zaczerpnąć wspaniałe pomysły. Ktos stworzył – myślę, że możemy ich nazwać dzieciakami- mieszankę SexyBack i Rudebox ; teraz to jest zaje*** genialny teledysk. Chcę zrobić coś takiego. Ludzie przedstawili mnóstwo pomysłów i teraz moge je wykorzystywać. Jestem wielkim zwolennikiem tego, aby ludzie czuli, że są częścią jakiegoś projektu.

Music Week: czy myślałeś kiedyś, żeby zająć się inną stroną biznesu?
RW: o rany nie. To brzmi jak praca. Nie wpakowałem się w showbiznes po to, aby pracować.
Oh Lord! Make me pure... but not yet :)

Cass



Obrazek

Awatar użytkownika
ksiolka
Robviously Robsessed
Robviously Robsessed
Posty: 1492
Rejestracja: 15:00, czw, 05.sty 2006
Lokalizacja: z Krakowa:)
Kontaktowanie:

Postautor: ksiolka » 05:23, pn, 04.wrz 2006

Woow Bog zaplac dobra kobieto:*!
www.pajacyk.pl www.polskieserce.pl

My StYlE
is di bom
digi bom di
deng di deng
digi digi

Awatar użytkownika
...Aguśka...
Max Robviously Robsessed
Max Robviously Robsessed
Posty: 1950
Rejestracja: 15:54, ndz, 20.lis 2005
Lokalizacja: Będzin

Postautor: ...Aguśka... » 07:32, pn, 04.wrz 2006

Kaśka dzieki wielkie 8) :lol:

Wiecie co wychodzi na to ze Rob promuje nową płyte z której jest naprawde zadowolony. :lol: :lol:
No chyba że tak dobrze gra i chodzi tylko o jak najlepszą sprzedaż. OK nie okłamujmy sie zawsze o to chodzi :wink: :roll:
Obrazek

kingus

Postautor: kingus » 09:59, pn, 04.wrz 2006

Kaśka jesteś wielka!

Myślę, że [Lovelight] będzie tak wielka jeśli nie większa od Angels.


Rob chyba nie docenia własnych Aniołów :roll: Ja nie wierzę ze kiedykolwiek pojawi się jakaś piosenka, która potrafiłabym uznać z lepszą! :D

Awatar użytkownika
Geffarda
Robviously Robsessed
Robviously Robsessed
Posty: 979
Rejestracja: 14:22, sob, 04.lut 2006
Lokalizacja: Whitestok
Kontaktowanie:

Postautor: Geffarda » 12:16, pn, 04.wrz 2006

Kasiu jesteś kochana :*:*:*
mam nadzieje że Rob sie cieszy że nagrał tą płyte ale jakoś sie nie moge przyzwyczaic do rapujacego Roba :roll:
Obrazek

Awatar użytkownika
Truman
Robviously Robsessed
Robviously Robsessed
Posty: 556
Rejestracja: 13:44, sob, 14.sty 2006
Lokalizacja: Seaheaven Island
Kontaktowanie:

Postautor: Truman » 12:57, pn, 04.wrz 2006

kingus pisze:Rob chyba nie docenia własnych Aniołów :roll: Ja nie wierzę ze kiedykolwiek pojawi się jakaś piosenka, która potrafiłabym uznać z lepszą! :D

A One Fine Day to co? Dlaczego Angels jest najlepsza dla fanów Robbiego? Bo była i jest nadal hitem, i to pierwszym hitem wyszła przecież przed Feel i Supreme. Zdobyła dodatkowe milionki fanów, dała Robbiemu sławę i rozkręciła showbiznes.
Po tylu latach nic dziwnego że nadszedł czas na hip-hopowy rytm, być może fani hip-hopu przejdą na stronę Robbiego. Mówie wam tu chodzi o to by zawładnąć świat! Stephen Duffy sobie to obmyślił!! :P
HomeComing

Madritista
Zaawansowana Robsesja
Zaawansowana Robsesja
Posty: 197
Rejestracja: 17:51, ndz, 28.maja 2006
Lokalizacja: Stara Miłosna

Postautor: Madritista » 13:39, pn, 04.wrz 2006

Truman pisze:Po tylu latach nic dziwnego że nadszedł czas na hip-hopowy rytm, być może fani hip-hopu przejdą na stronę Robbiego. Mówie wam tu chodzi o to by zawładnąć świat! Stephen Duffy sobie to obmyślił!! :P


Dokładnie. Stephen to jest taka cicha woda. Niby cichy i skromny a tak naprawdę to duży biznes mu po głowie chodzi. Oby! :D

Awatar użytkownika
Andulka
Robviously Robsessed
Robviously Robsessed
Posty: 1489
Rejestracja: 22:01, śr, 07.gru 2005
Lokalizacja: Niemcy
Kontaktowanie:

Postautor: Andulka » 17:17, pn, 04.wrz 2006

Ja tez nie wierze w to,ze jakakolwiek piosenka pobije aniolki...to bybylo nieladnie :lol:

Awatar użytkownika
klaudia
Uzależniony od forum
Uzależniony od forum
Posty: 486
Rejestracja: 16:32, sob, 25.lut 2006
Lokalizacja: Zielona Góra
Kontaktowanie:

Postautor: klaudia » 18:58, pn, 04.wrz 2006

Kurde ale po tym wywiadzie widac ,ze robbie to cholernie sympatyczny koles mimo ze jest troche zamkniety w sobie. I lubi youtube :D teraz wszyscy wrzucajmy tam swoje projekty :D
Obrazek

kingus

Postautor: kingus » 19:35, pn, 04.wrz 2006

Truman pisze:A One Fine Day to co? Dlaczego Angels jest najlepsza dla fanów Robbiego? Bo była i jest nadal hitem, i to pierwszym hitem wyszła przecież przed Feel i Supreme. Zdobyła dodatkowe milionki fanów, dała Robbiemu sławę i rozkręciła showbiznes.


dla mnie Angels to coś więcej niż "hit", o wiele więcej...

sheya

Postautor: sheya » 20:52, pn, 04.wrz 2006

Ja jestem trochę spóźniona :roll: , ale Kasiu jesteświelka, dzieki Ci za tłuamczenie. Po raz kolejny jesteś wielka :klaszcze:

Awatar użytkownika
Agnieszka
Robviously Robsessed
Robviously Robsessed
Posty: 1144
Rejestracja: 18:47, pn, 31.lip 2006
Lokalizacja: Krosno
Kontaktowanie:

Postautor: Agnieszka » 22:07, pn, 04.wrz 2006

Ja czekałam na całość :lol: Wywiad przetłumaczony po mistrzowsku 8) nie było, nie ma i nie bedzie piekniejszej piosenki od "Angels" :zakochana: A to bardzo ciekawe, wygłupiali sie i z tych wyglupów nagrali później płytę :D Cieszmy sie, bo Robciu jest zadowolony ze swojej płyty i raz może być rapujący Robbie :wink: a niedługo szykuje Nam sie ostry house :D

Awatar użytkownika
Sylver_Star
Max Robviously Robsessed
Max Robviously Robsessed
Posty: 1880
Rejestracja: 16:38, śr, 31.sie 2005
Lokalizacja: Cz-wa
Kontaktowanie:

Postautor: Sylver_Star » 19:19, śr, 06.wrz 2006

wydrukowalam sobie i dzis w drodze do szkoły czytałam :D dzieki Kasieńko! :* :D najfajniesze to to, że Rob powiedział że youtube jest świetne! :) hehe
Obrazek

Obrazek


Wróć do „Prasa, książki i inne publikacje”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość

cron